Wpływ pandemii na zdrowie psychiczne dzieci i młodzieży.

Kiedy rozpoczynał się lockdown  i  Covid -19 dużo mówiło się o czekających nas konsekwencjach związanych z sytuacją dzieci i młodzieży. Wielu z nas lekceważyło ostrzeżenia, twierdząc, że przewidywania są mocno przesadzone i podsycają nagonkę.

Po raz kolejny okazało się, że rzeczywistość przerosła wyobrażenia.

Dziś prowadzi się badania nad powyższym tematem i ich wyniki prowadzą do wniosków, iż lockdown miał ogromny wpływ na dzieci i młodzież. Izolacja społeczna, brak dostępu do terapii, nauka zdalna miały istotny wpływ na depresję . W przypadku ADHD i spektrum (dowodzą badania) nie miała owa sytuacja wpływu na ich powstawanie czy częstotliwość, ale na pogłębianie się niektórych symptomów, już tak. Inaczej ma się z depresją, lękami społecznymi, nerwicą lękową i problemów ze snem. Te wyraźnie zwiększyły swą częstotliwość występowania. W wielu krajach odnotowano znaczny wzrost dzieci i młodzieży, potrzebujących pomocy psychologicznej.

ADHD

Zwiększyły się problemy z koncentracją i impulsywnością. Pogorszyła się umiejętność organizacji dnia i problemy w nauce oraz problemem stało się przejście ze zdalnej na stacjonarną. Stanowczo wzrosła ilość depresji i poziom stresu.

Jednak bywały też bardzo nieliczne przykłady poprawy funkcjonowania młodzieży, która nie była przez pewien okres narażona na stres szkolny.

Spektrum

Notuje się wzrost lęku i drażliwości. Nasiliły się zachowania trudne, i znacznie pogorszyło się funkcjonowanie społeczne. Pojawiły się też problemy związane z przymusem przerwania terapii.

Zatem podsumowując:

Do najczęstszych zachowań obserwowanych po pandemii należą:

-utrzymujący się smutek i obniżony nastrój

-utrata zainteresowań oraz motywacji do nauki i codziennych aktywności

-wycofanie z kontaktów społecznych

-przewlekłe zmęczenie

-trudności z koncentracją i zapamiętywaniem

-zaburzenia snu i rytmu dnia

-zwiększona drażliwość

-poczucie bezradności

-poczucie braku wpływu na własne życie

-w cięższych przypadkach myśli destrukcyjne

Jedna z szerszych metaanaliz 191 badań na 1,38 milionowej grupie dzieci i nastolatków wykazała, że częstotliwość występowania zachowań depresyjnych wynosiła 31%, objawów lękowych także 31% , a zaburzeń snu 42%.

Wynika z tego, że potrzeba wprowadzenia terapii jest ogromna. Ucząc 30 lat i spędzając czas z młodzieżą, zauważam zanik jakichkolwiek umiejętności społecznych, a zatem postanowiłam zatem zając się tym tematem. W Centrum Leć wyżej pochylamy się nad powyższym problemem, tworząc grupy i programy dla tych grup, związane z komunikacją, pokonywaniem lęków, współpracą w grupie…itp.

Zapraszamy na nasz TUS